Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2013

«Παζάρια αλληλεγγύης, εμπειρίες και προοπτικές: Η περίπτωση του μπαχτσέ»

Το απόγευμα του Σαββάτου, 7 Δεκεμβρίου 2013 ο «μπαχτσές» βρέθηκε στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της Κόνιτσας, προσκεκλημένος στο σεμινάριο «Ενεργός Πολίτης». 
Το σεμινάριο, το οποίο ξεκίνησε την Παρασκευή, 6 Δεκεμβρίου και ολοκληρώθηκε την Κυριακή το μεσημέρι, παρακολούθησαν περίπου 40 εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από σχολεία της Ηπείρου.
Εκ μέρους της ομάδας μίλησε ο Γιώργος Παπαχριστοδούλου, με θέμα: «Παζάρια αλληλεγγύης, εμπειρίες και προοπτικές: Η περίπτωση του μπαχτσέ».

Πέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2013

Χαλκίδα: Δημοτική αγορά δημόσια, κοινωνική, για όλους

Ο κυρίαρχος δημοσιογραφικός χυλός μας εξοικείωσε, τα τελευταία χρόνια, με τον χαρακτηρισμό «ποντικώνας». Η φωτογραφία, τραβηγμένη την Κυριακή, 1η Δεκεμβρίου 2013, αποδεικνύει περίτρανα το αντίθετο! 
Μία πρόταση διαλόγου για τη Χαλκίδα
Του Γιώργου Παπαχριστοδούλου 

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Ο Σωτηρακόπουλος και το νόημα της μπάλας

Του Γιώργου Παπαχριστοδούλου, gpap21@yahoo.gr

Αμέσως μόλις τελείωσε ο αγώνας της Εθνικής ποδοσφαιρου στο Βουκουρέστι ξεκίνησαν οι υπερβολές. Για «άθλο» μίλησε το Mega, για την Ελλαδίτσα που κατάφερε ανέφερε ένας παλαίμαχος των μικροφώνων, ο Μιλτιάδης Παναγιωτόπουλος, στο Μακεδονία TV.

Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2013

Πεζοδρόμιο και παρακράτος

Αντώνης και Βαγγέλης φοβούνται το πεζοδρόμιο επειδή λατρεύουν το παρακράτος

Του Γιώργου Παπαχριστοδούλου

Όσοι νόμισαν ότι το καθεστωτικό, κυβερνητικό θεώρημα των δύο άκρων εγκαταλείφθηκε, γελάστηκαν. Αποσύρθηκε προσωρινά – για χάρη της μιντιακής διαχείρισης της πραγματικότητας.

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

Πώς μπορείς να στηρίξεις την ανεξαρτησία του μπλογκ που διαβάζεις

Το να δουλεύεις χωρίς αφεντικά στον Τύπο, έντυπο κι ηλεκτρονικό, δεν είναι εύκολη υπόθεση. 
Είναι σίγουρα γοητευτική όταν το  επιχειρείς να το πράξεις στο πλευρό άλλων ανθρώπων που αγωνίζονται για δημοκρατία, δικαιοσύνη, ισότητα!
Αυτό το μπλογκ στηρίζεται αποκλειστικά στην εργασία του συντάκτη του.

Δεν χρηματοδοτείται από κρατικούς ή επιχειρηματικούς πόρους οι οποίοι εμποδίζουν την ανεξαρτησία του.

Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2013

Εικόνα απαξίωσης στο ΚΕΠ του Δήμου Ιωαννιτών

Αυτή την εβδομάδα βρέθηκα δύο φορές στο ΚΕΠ του Δήμου Ιωαννιτών. Μία φορά, για παρέα και τη δεύτερη για να λάβω ένα φαξ (το οποίο δεν βρήκα, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία και δική μου ευθύνη). Η εικόνα που αντικρίζει κανείς περιγράφεται με μία λέξη: απαξίωση.

Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

Αμβρακικός: Χάρες Καλαφάτη στους κυνηγούς

Φλαμίνγκος
"Το να επιτρέπεται το κυνήγι σε ορισμένες προστατευόμενες περιοχές που αποδεικνύεται από τις μελέτες και τη μακρόχρονη εμπειρία ότι δεν δημιουργείται πρόβλημα, φαίνεται και είναι λογικό. Αυτό κάνουμε. Δουλεύουμε με την πεποίθηση ότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι υποχρέωση της πολιτείας αλλά δεν είναι μονοπώλιο κανενός".
Αναπληρωτής υπουργός περιβάλλοντος (;) ο Σταύρος Καλαφάτης υπέκυψε στις ορέξεις και τις απανωτές εκκλήσεις των κυνηγετικών φορέων, οπότε σήμερα, Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013 υπέγραψε την άρση της απαγόρευσης κυνηγιού σε ζώνες του Αμβρακικού Κόλπου.

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το τραύμα της απόλυσης

Του Γιώργου Παπαχριστοδούλου, gpap21@yahoo.gr

Η απόλυση είναι ένα βαθύ τραύμα. Ενίοτε μετατρέπεται σε παράσημο. Του κοινωνικού πολέμου. Δυναμώνει τον εαυτό επειδή – ανάμεσα στα άλλα και ειδικά σε μία ετερόνομη κοινωνία- τον ξεχωρίζει. Του δίνει , μία επιπλέον, ταυτότητα. Ο απολυμένος.

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

«Δεν είναι υπουργείο της παιδείας- είναι των απολύσεων και τρομοκρατίας»

Γιάννενα: Σε τροχιά κινητοποιήσεων ενάντια στις απολύσεις οι εκπαιδευτικοί
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γιώργος Παπαχριστοδούλου

Περίπου 100 εκπαιδευτικοί όλων των ειδικοτήτων, καθηγητές, το προεδρείο της τοπικής ΕΛΜΕ και αλληλέγγυοι πολίτες παραβρέθηκαν σήμερα το μεσημέρι στα γραφεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ιωαννίνων στην παράσταση διαμαρτυρίας ενάντια στις μαζικές απολύσεις στην τεχνική εκπαίδευση.

Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013

ΕΡΤ, μνήμες και προοπτική

Στον Πάνο Γεραμάνη (1945 - 2005)
Του Γιώργου Παπαχριστοδούλου 

Τηλεόραση στο σπίτι αγοράσαμε το ’88. Ουράνια. Θυμάμαι ακόμη «Το καπλάνι της βιτρίνας» κι αργότερα «Το κάμπινγκ». Καθώς μεγάλωνα, εκτός από τις εφημερίδες, το ραδιόφωνο. «Λαϊκοί βάρδοι», 7 με 8 κάθε απόγευμα, με τον Πάνο Γεραμάνη και το Σάββατο «Οι άσσοι των γηπέδων»

Τρίτη, 28 Μαΐου 2013

Θέλουν να υποβαθμίσουν το διαπολιτισμικό σχολείο στο Κάστρο Ιωαννίνων!

Του Γιώργου Παπαχριστοδούλου [gpap21@yahoo.gr]

Η αυλή του σχολείου βρίσκεται στο Σουφαρί Σεράι, όπου στεγάζεται το Ιστορικό Αρχείο-Μουσείο Ηπείρου
Με ουσιαστικό κλείσιμο κινδυνεύει το 9ο Διαπολιτισμικό Δημοτικό Σχολείο στο Κάστρο Ιωαννίνων εξαιτίας των …μαθηματικών μοντέλων του υπουργείου Παιδείας. Από την πλευρά της η Περιφερειακή Διευθύντρια Εκπαίδευσης Ηπείρου, κ. Χουλιάρα διαβεβαιώνει ότι το σχολείο δεν θα υποβαθμιστεί.

Πέμπτη, 23 Μαΐου 2013

Η ανάθεση ηττήθηκε. Οι καθηγητές;



Τρίτη, 14 Μαίου 2013. Λίγο πριν τη συνέλευση της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων, στα Λιθαρίτσια

Κάποιες σκέψεις για την «απεργία» των καθηγητών
Του Γιώργου Παπαχριστοδούλου, 
gpap21@yahoo.gr



Πέμπτη βράδυ, 16/5 στα Λιθαρίτσια, σε μία κατάμεστη αίθουσα, με διάχυτη την αίσθηση της ήττας από την απόφαση της ΟΛΜΕ να μην κατέβει σε απεργία, η εικόνα, στη γενική συνέλευση της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων, θύμιζε αρκετά από τις συνελεύσεις των «Αγανακτισμένων» στις οργισμένες πλατείες του καλοκαιριού του 2011: αφενός πολλές παρεμβάσεις από ανθρώπους που δεν συνηθίζουν να μιλούν αφού ως σήμερα το έπρατταν οι αντιπρόσωποι τους , αφετέρου πολλοί «συνδικαλισμένοι» (sic) και κομματικά ενταγμένοι, είτε καθηγητές είτε αλληλέγγυοι, έτοιμοι να ποδηγετήσουν, λενινιστικό τω τρόπω, το ακροατήριο (προ θεού, όχι όλοι!). Οι λύκοι μες στα πρόβατα, λοιπόν.
Κι όταν έχεις διαπαιδαγωγηθεί στην αντιπροσώπευση, την ανάθεση, τον ατομισμό, το κυνήγι της καριέρας και το ωχ αδελφέ, μοιραία, έρχεται το αποτέλεσμα των ξημερωμάτων της Πέμπτης 16/5/2013, αυτό που οι άνθρωποι της αυτοαποκαλούμενης ριζοσπαστικής αριστεράς, μονομερώς, ερμηνεύουν ως «προδοσία» ή Βάρκιζα (πχ. ο συμπολίτης Δημ. Αργυρός μιλά για «μια νέα Βάρκιζα μιας αιώνιας τζανετακικής αριστεράς»). Κι όμως: σε προδίδει εκείνος από τον οποίο έχεις να περιμένεις κάτι.
Δεν έχουν πέσει οι μάσκες εδώ και χρόνια; Τι να περιμένει κανείς από την εταιρεία που ονομάζεται ΚΚΕ (κόμμα αφ΄ εαυτού και δι΄ εαυτού, μηχανισμό από τον οποίο τρώει κόσμος ψωμί), την ΑΔΕΔΥ, τη ΓΣΕΕ, την ΟΛΜΕ;
Κι επιπλέον: Τι να περιμένει κανείς από τον συνδικαλισμό, ειδικά όταν αυτός είναι αφιερωμένος στην συντεχνιακή υπεράσπιση των κεκτημένων που κερδήθηκαν με αιματηρούς εργατικούς αγώνες ναι, ωστόσο, πάντοτε, όσο υπάρχει Κράτος, θα έχει το μονοπώλιο της άσκησης βίας ώστε να τα πάρει πίσω;
Όπως στις πλατείες, έτσι και αυτές τις ημέρες, πολλοί συμπολίτες και φίλοι υπεράσπιζαν, άθελά τους, ένα αδειανό πουκάμισο, το φάντασμα του συνδικαλισμού, που παραμένει εγκλωβισμένος στην αντίθεση κεφάλαιο-εργασία, εγκλωβισμένος στην ανάγκη να υπάρχει Κράτος ως εγγυητής του παιχνιδιού ανάμεσα στην Κοινωνία και την Αγορά.
Αναρωτιόμουν καθώς άκουγα τις τοποθετήσεις και τα σχόλια στα πηγαδάκια, για τη δική μας ΕΛΜΕ, το δικό μας σύλλογο δασκάλων, τι έκαναν τόσο καιρό για την ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης, για την παιδαγωγική ελευθερία, τα περιβαλλοντικά θέματα, την προστασία του νερού και της λίμνης από τα αρπαχτικά των εταιρειών, την ιστορική μνήμη, την αντίσταση στον εκφασισμό της κοινωνίας και τη διείσδυση της μισαλλοδοξίας μέσα στα σχολεία. Αλλιώς: με τι θέματα που απασχολούν την Κοινωνία ασχολήθηκαν ώστε να έχουν αποκτήσει και συμμαχίες πέρα από τους τέσσερις τοίχους του σχολείου;
Μου ’ρχοταν στο μυαλό η εμφανής φτώχεια των φοιτητικών συνελεύσεων όπου οι παρατάξεις, καρικατούρες του κοινοβουλευτικού θεάτρου, προτιμούσαν να ασχοληθούν με το εισιτήριο, τις εστίες, τον πόλεμο στον Κόλπο και το Ιράκ, αλλά ΠΟΤΕ με το περιεχόμενο της γνώσης, την καθοδήγηση της έρευνας από εταιρείες ή με θέματα όπως ο δημόσιος χώρος, τα μεταλλαγμένα, η δημόσια υγεία, τα ποτάμια.
Οι προβληματισμοί αυτοί απηχούν ασφαλώς έναν, όχι αδικαιολόγητο, θυμό για την σιωπή της διανόησης, οργανικό κομμάτι της οποίας είναι οι εκπαιδευτικοί και οι φοιτητές. Το σπάσιμο αυτής της εκκωφαντικής σιωπής τόσων χρόνων ήταν εκείνο που γέμισε με ελπίδες τα υπόλοιπα ταπεινωμένα κομμάτια της κοινωνίας, που, μετά από τόσους εξευτελισμούς, αναθάρρησαν λιγάκι, μήπως και οι δάσκαλοι βγουν μπροστά, να αλλάξει κάτι. Κι εδώ υφέρπει μία λογική ανάθεσης από πλευράς των υπολοίπων, λογική η οποία χρειάζεται χρόνο να ανατραπεί (στην καλλιέργεια αυτού του «εμείς» συμβάλλουν οι μαζικές συνελεύσεις – να, κάτι θετικό των ημερών).
Δεν συνέβη για όλα τα παραπάνω και για έναν επιπλέον λόγο: Έχει περάσει, ανεπιστρεπτί, η εποχή των ηρώων και των μαρτύρων. Έχει περάσει η εποχή της Επανάστασης με την έννοια της κατάληψης των χειμερινών ανακτόρων από μία πεφωτισμένη πρωτοπορία (που συνήθως κάνει πραξικόπημα), με την έννοια της ιδεολογικής πανούκλας.
Μα θα πει κανείς: δεν έγιναν τόσες εξεγέρσεις, με μία αποκοτιά, κόντρα στις συνθήκες που το κόμμα δεν τις έκρινε ώριμες και με τους ανθρώπους των γραμμάτων μπροστάρηδες;
Συνέβησαν.
Ωστόσο, σήμερα, με την όλο και μεγαλύτερη διάχυση της γνώσης, οι εκπαιδευτικοί είναι ένα κομμάτι, αλλά ΟΧΙ το μοναδικό, το οποίο ζυμώνει τις ριζοσπαστικές ιδέες, τις ιδέες της αμφισβήτησης.
Κι εδώ αξίζει να αναρωτηθούμε για τους τόπους, τα σημεία στα οποία ριζώνουν και αναπτύσσονται οι ιδέες της αμφισβήτησης, σε μία εποχή στην οποία η τηλεόραση (και τα μίντια γενικότερα) έχουν αναλάβει κυριαρχικά να παρέχουν το μορφωτικό κεφάλαιο στη νεολαία, κανοναρχώντας την κοινωνική συνείδηση.
Ιδού, μερικοί τόποι: καταλήψεις, κοινωνικοί χώροι, ίντερνετ, διαδικτυακά φόρουμ, κινήσεις πολιτών, βιβλιοθήκες, συγκεντρώσεις. Τόποι που, εν δυνάμει, λειτουργούν ως πεδία μάθησης και ελεύθερης αναζήτησης της γνώσης, ως σχολεία ανοιχτά στην κοινωνία, ανοιχτό στον καθένα και την καθεμιά, τόποι που ψηλαφούν μία αντι-ιεραρχική παιδεία, με ισοτιμία διδάσκοντα-διδασκόμενου.
Ο δάσκαλος δηλαδή ως διανοούμενος του παλιού καιρού έχει χάσει την αίγλη του, ή αλλιώς, έχει υποχωρήσει στην κοινωνική συνείδηση ως το πρόσωπο εκείνο που συμπυκνώνει αποκλειστικά τη σημασία της μεταβίβασης της γνώσης στη νέα γενιά (εδώ, της κυρίαρχης γνώσης).
Η μη απεργία ήταν προδιαγεγραμμένη ως έναν βαθμό, έστω κι αν η κυβέρνηση έπαιζε με τη φωτιά (για αυτό και η προληπτική επιστράτευση επειδή το μόνο στοιχείο στοίχισης με την εξουσία σήμερα είναι ο φόβος και η ασφάλεια).
Ο δημόσιος χώρος που δημιουργήθηκε την περασμένη εβδομάδα, οι τάσεις αμφισβήτησης που εκδηλώθηκαν, το ξεγύμνωμα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας , η εμπειρία όσων συμμετείχαν, είναι πολύτιμη παρακαταθήκη. Παρακαταθήκη, εάν καταλάβουμε τι ηττήθηκε πραγματικά. Κι αυτό ήταν κυρίως η συνδικαλιστική έκφραση των εκπαιδευτικών. Όχι, η δυνατότητα για άμεση δημοκρατία και αμφισβήτηση στην παιδεία…


Γιάννενα, Μάιος 2013

Κυριακή, 14 Απριλίου 2013

Με ρωτάς με τι θυμώνω…


Photo: Λεωνίδας Μπακόλας -http://www.cameraobscura.gr/


Με ρωτάς με τι θυμώνω; Εσύ; Εμείς; Με εκείνους, είπες; Ποιοι είναι Εκείνοι και ποιοι Εμείς; Θολά τα πράγματα- σαν τον βυθό της λίμνης.
Θυμός σημαίνει πολλά.

Σάββατο, 6 Απριλίου 2013

Τρεις μήνες απλήρωτοι στον Αρβανιτίδη

Τρεις μήνες απλήρωτοι...
Στάση εργασίας και στο κατάστημα των Ιωαννίνων
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γιώργος Παπαχριστοδούλου

Προειδοποιητική στάση εργασίας από τις 12 ως τις 4 το μεσημέρι προκηρύχτηκε για σήμερα Σάββατο, 6 Απριλίου σε όλα τα καταστήματα των σούπερ μάρκετ Αρβανιτίδης. Στάση εργασίας με κύριο αίτημα την καταβολή των δεδουλευμένων των τριών τελευταίων μηνών πραγματοποιήθηκε και στο κατάστημα των Ιωαννίνων επί της οδού Χαριλάου Τρικούπη (παλιά Ένωση).

Δευτέρα, 1 Απριλίου 2013

Κόνιτσα: Δυνατό μήνυμα ενάντια στην εκτροπή του Αώου



Η Ιφιγένεια Κάγκαλου στο βήμα της ημερίδας

Του Γιώργου Παπαχριστοδούλου, gpap21@yahoo.gr

Τη δυνατότητα για κοινωνική διεύρυνση του μετώπου ενάντια στην εκτροπή του νερού από τις πηγές Αώου είτε προς την Παμβώτιδα είτε για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας ανέδειξε η ημερίδα η οποία διοργανώθηκε, το πρωί της Κυριακής 31 Μαρτίου στην Κόνιτσα, με πρωτοβουλία του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Κόνιτσας – Πραμάντων, ο τοπικός Δήμος και η Επιτροπή Πρωτοβουλίας Πολιτών για την προστασία του Αώου. Ενδεικτικό της δυναμικής το γεγονός ότι έδωσαν το παρών πάνω από 100 άτομα τόσο από την Κόνιτσα όσο και τις γύρω περιοχές.

Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2013

Ένα σινεμά στην πόλη, βρε παιδιά…

Τι κάνεις  Σάββατο βράδυ αν στο Πνευματικό Κέντρο
δεν πέφτει καρφίτσα
Στήλη για φέισμπουκ, τουίντερ : Writing in the wall
Ανεμώνες και γοργόνες
Γράφει ο Γιώργος Παπαχριστοδούλου

Σάββατο βράδυ, 16 Φλεβάρη, αποφασίσαμε να πάμε στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ιωαννιτών για να παρακολουθήσουμε τη συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών (ΚΟΑ), με διευθυντή τον Γιώργο Βράνο.

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2013

Γλιτώνει ο Άραχθος, κινδυνεύει ο Αώος


ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ
ΥΔΑΤΙΝΩΝ ΠΟΡΩΝ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

Του Γιώργου Παπαχριστοδούλου (από την εκπομπή «Μικρού Μήκους» 9 με 10 το βράδυ στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Ιωαννίνων-www.dimotikoradiofono.gr)

Ορθάνοιχτο αφήνει το ενδεχόμενο κατασκευής του φαραωνικού έργου εκτροπής νερού από τις πηγές Αώου στη λίμνη Παμβώτιδα το τελικό σχέδιο διαχείρισης υδάτινων πόρων της Ηπείρου.