Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Βαβέλ, ολοκληρωτισμός και κοινωνική βιοποικιλότητα


Το καλό με τις εκλογές είναι πως στη Νέα Δημοκρατία (και το ΠΑΣΟΚ, αλλά λιγότερο πια) είναι κάνουν μικρά μαθήματα γεωγραφίας της αριστεράς (και ειδικότερα του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος κατάφερε να καθιερώσει στην πολιτική συζήτηση τη λέξη συνιστώσα).
Δεν είναι πλάκα (έστω κι αν κακογραμμένα, ευφάνταστα σενάρια έχουμε κατά καιρούς διαβάσει στην εφημεριδογραφία με αφορμή την ένοπλη πάλη στην Ελλάδα)- αποτελεί την τρέχουσα πραγματικότητα των τηλεοπτικών συζητήσεων σε ό,τι αφορά την εκλογική μάχη της 17ης Ιουνίου (ο χρόνος και ο Κόσμος ευτυχώς δεν σταματούν εκεί βέβαια- γυρίζουν).

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Ήττες και ανάσες


Προχωράμε στις εκλογές του Ιούνη με μία γεύση στιφή.
Με ένα γενικότερο κλίμα ρευστότητας και φόβου να μας κυκλώνει. Σαν μην γίνεται καμία συζήτηση.
Ή έστω η συζήτηση να περιορίζεται στα τηλεοπτικά παράθυρα ή εντός των κομματικών γραφείων (έστω κι αν έχουν αδειάσει από κόσμο κι από νόημα).
Δίπλα τους ένα αίσθημα προσμονής.
Στο πλαίσιο αυτό είναι φανερό πως εάν κερδίσει η μία παράταξη η κοινωνία θα βιώσει ήττα.

Σάββατο, 12 Μαΐου 2012

Μετεκλογική θλίψη και αντίδοτα


Μετεκλογική θλίψη: 
για το πρωϊνό της Δευτέρας που έμοιαζε ίδιο.
Για τον άνεργο στο διπλανό σπίτι- που κάθεται με τις ώρες στην καφετέρια ή το facebook- ράθυμος και απελπισμένος να ψάχνει στις αγγελίες και να μην βρίσκει. Περιμένοντας εκείνο το σεμινάριο με τα 500 ευρώ – που θα τα πάρει το Σεπτέμβρη κι αν.
Για την άχρωμη, άοσμη, άγευστη αίσθηση των πάνελ. 
Την αδυναμία και αλαζονεία του πολιτικού συστήματος να αντιληφθεί τις τεκτονικές αλλαγές στην ελληνική κοινωνία. Και κυρίως την απροθυμία του – επειδή θα χάσει τα προνόμια- να αφήσει χώρο στην πρωτοβουλία του πολίτη. 

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Δεν θέλουμε δρχ- αλληλεγγύη θέλουμε

Το ερώτημα μιας επιστροφής στη δραχμή και της επόμενης ημέρας απασχολεί πολλές συζητήσεις. Προχτές μία φίλη, λίγο πάνω από τα 20, έλεγε με πάθος και σιγουριά, πως θα επιστρέψει στο χωράφι και θα αρχίσει να καλλιεργεί.

Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

Αναποφάσιστοι αποφασισμένοι


Ήταν η Κυριακή των αναποφάσιστων αποφασισμένων: σχεδόν όλοι ήξεραν τι δεν θα ψηφίσουν. Κι εννοούμε τα δύο κόμματα εξουσίας που εναλλάχτηκαν στην εξουσία σε όλη τη μεταπολίτευση (με ολίγον από αριστερά).
Ήταν επίσης η Κυριακή εκείνων που συνειδητά ήξεραν πως δεν θα ψηφίσουν: η αποχή πετάχτηκε στο 35% από το 29% των βουλευτικών του 2009. Το ένα τρίτο του εκλογικού σώματος.

Τετάρτη, 2 Μαΐου 2012

Η συμμετοχή βοήθεια για την ψήφο



Ακολουθεί το πρόχειρο προεκλογικό γκάλοπ (μη νομίζετε ότι εκείνα των δημοσκόπων είναι και τόσο αξιόπιστα):
-Ψήφος στα μικρά κόμματα είναι χαμένη ψήφος
-Να μην πω τι να κάνουν ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, αλλά εγώ ένα από τα δύο θα ψηφίσω.
-Δεν θα σου πω ψέματα. ΠΑΣΟΚ ψήφιζα και καμιά φορά ΚΚΕ. Τώρα είμαι ανάμεσα στα τρία της αριστεράς.
-Δεν θα ψηφίσω. Δεν είναι αυτή δημοκρατία.
-Θα γυρίσει την πλάτη στην αριστερά ο κόσμος. Αφού δεν ενώνεται.